Stanisław Iwanicki

Urodzony 5 marca 1951 w Białej Podlaskiej. W 1975 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W latach 1976-1984 pracował jako prokurator, a w 1981 kierował Związkiem Zawodowym Pracowników Prokuratury PRL. Następnie przez sześć lat praktykował jako radca prawny, a na początku lat 90. z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w radzie miasta Radomia.

Od 1991 do 1995 pełnił funkcję zastępcy prokuratora generalnego. W 1995 roku został ministrem stanu i szefem Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. W tym samym roku został notariuszem i stanął na czele rady Instytutu Lecha Wałęsy.

W latach 1997-2001 był posłem na Sejm z listy Akcji Wyborczej Solidarność oraz wiceprzewodniczącym Chrześcijańskiej Demokracji III RP. W 2001 roku pełnił funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jerzego Buzka, po czym wycofał się z bieżącej polityki.

W lutym 2002 został prokuratorem pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej, a rok później przeszedł w stan spoczynku.