Emilian Radomiński
Biografia
Emilian Radomiński urodził się 18 stycznia 1850 roku w Białej Podlaskiej. Był synem Jakuba Radomińskiego. Wraz z ojcem wziął udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku. Za swoją działalność przeciwko caratowi i walkę przeciwko wprowadzeniu prawosławia był prześladowany i więziony w Cytadeli Warszawskiej, a następnie zesłany na Syberię, gdzie spędził sześć lat na katordze.
W okresie zaboru rosyjskiego, wraz z jednym z mieszkańców Białej Podlaskiej, ukrył pod posadzką cerkwi unickiej trumnę ze szczątkami błogosławionego Jozafata Kuncewicza, patrona powstańców styczniowych. Szczątki te były poszukiwane przez Rosjan, którzy chcieli zapobiec kanonizacji. Mimo to doszło do niej w 1867 roku. W 1915 roku Emilian wskazał miejsce ukrycia trumny, co pozwoliło na przeniesienie relikwii do kościoła św. Antoniego, a następnie przez Warszawę do Wiednia.
W 1927 roku został uhonorowany przez papieża Piusa XI specjalnym pismem i medalem Pro Ecclesia et Pontifice. W tym samym roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi od prezydenta Ignacego Mościckiego za zasługi dla Państwa Polskiego w obronie wiary i tradycji polskiej. Zmarł 6 sierpnia 1927 roku w Białej Podlaskiej, gdzie został pochowany.