Zygmunt Popławski

Zygmunt Popławski urodził się 24 grudnia 1912 roku w Białej Podlaskiej. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnym mieście, a następnie szkołę zawodową w Brześciu, gdzie zdobył zawód tokarza. Pracował w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, gdzie przeszedł szkolenie pilotażowe.

W 1934 roku został powołany do wojska i trafił do 5. pułku lotniczego. Po ukończeniu szkoły lotniczej w Sadkowie służył w eskadrze treningowej, a później w 51. eskadrze liniowej. W sierpniu 1939 roku był instruktorem pilotażu.

Po wybuchu II wojny światowej walczył w składzie 55. samodzielnej eskadry bombowej. Po zakończeniu walk przedostał się na Łotwę, został internowany, ale zbiegł i przez Szwecję i Norwegię dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych.

Podczas lotu bojowego 23 czerwca 1941 roku jego samolot uległ katastrofie. Popławski odniósł ciężkie obrażenia, ale po leczeniu powrócił do latania. W 1943 roku został przydzielony do dywizjonu 304, gdzie wykonał 20 lotów bojowych. Po wojnie pozostał na emigracji, mieszkając w Kanadzie i Anglii. Zmarł 8 stycznia 2009 roku w Dartmouth.