Mieczysław Prawdomów Wyrzykowski
Biografia
Mieczysław Prawdomów Wyrzykowski urodził się w 1820 roku w Białej Podlaskiej, w rodzinie mieszczańskiej, jako syn Marcina i Franciszki z Maleszewskich. Początkowo kształcił się w szkole powszechnej w Białej, a od 1834 roku kontynuował naukę w jednym z warszawskich gimnazjów. Po zakończeniu edukacji szkolnej utrzymywał się z udzielania prywatnych lekcji.
Związał się z organizacją spiskową Świętokrzyżców, stanowiącą filię Stowarzyszenia Ludu Polskiego. W 1838 roku, wskutek dekonspiracji organizacji, został aresztowany i osadzony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. W czasie procesu w 1839 roku sąd uznał, że nie był formalnym członkiem organizacji, ale za wykonywanie poleceń kierownictwa i rozpowszechnianie ulotek skazano go na zesłanie na Syberię. Wyrok zatwierdził namiestnik Iwan Paskiewicz, a Wyrzykowski został wywieziony do Tomska, gdzie spędził kilkanaście lat.
Po powrocie do Warszawy w drugiej połowie lat 50. XIX wieku otworzył kancelarię adwokacką. Był patronem trybunału cywilnego, a później uzyskał stopień mecenasa, co pozwalało mu występować w sprawach przed Departamentem Rządzącego Senatu. W czasie powstania styczniowego był przez trzy miesiące więziony w Cytadeli Warszawskiej, a po zwolnieniu pozostawał pod obserwacją policji.
Specjalizował się w sprawach ziemiańskich, szczególnie dotyczących serwitutów. Znany był z obecności przysłów ludowych w swoich wystąpieniach sądowych oraz reputacji niezrównanego facecjonisty, co czyniło go cenioną postacią warszawskiej inteligencji. Był częstym gościem na wtorkowych wieczorach pisarki Marii Ilnickiej.
Wyrzykowski był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, Helena Wierzbicka, poślubiona na zesłaniu, zmarła w Tomsku w 1852 roku. Powtórnie ożenił się z Marią Salomeą Witanowską w 1861 roku w Warszawie. Zmarł 27 listopada 1878 roku w Warszawie.