Zofia Paula Tajber

Zofia Paula Tajber urodziła się 23 czerwca 1890 roku w Białej Podlaskiej, jako najmłodsza z piętnastu dzieci Rudolfa i Marii z domu Luks. Została ochrzczona w Kościele św. Anny w Białej Podlaskiej. Rodzice, osiedliwszy się w Białej Podlaskiej, założyli tartak oraz fabrykę sztyftów i prawideł szewskich. Gdy miała pięć lat, rodzina przeniosła się do Żytomierza na Wołyniu, gdzie uczęszczała do rosyjskiej szkoły średniej. W 1902 roku zmarła jej matka.

Po ukończeniu gimnazjum podjęła decyzję o wstąpieniu do zakonu, ale rodzina się temu sprzeciwiała. Jeden z braci podsunął jej ateistyczne książki Voltaire'a i Nietzschego, co spowodowało, że odsunęła się od praktyk religijnych. Dysponując pięknym głosem sopranowym, poświęciła się w 1911 roku pianistycznym studiom muzycznym i ćwiczeniom śpiewu w Kijowie, Berlinie i Warszawie.

W Wielki Piątek 2 kwietnia 1915 roku w Kościele św. Aleksandra w Kijowie przeżyła nawrócenie. Kluczowe dla jej powołania było spotkanie z księdzem Ignacym Dubowskim, późniejszym biskupem łucko-żytomierskim, który został jej kierownikiem duchowym. 22 lipca 1918 roku przyjęła sakrament bierzmowania z jego rąk. W 1919 roku podjęła próbę życia wspólnotowego w Żytomierzu, a w 1920 roku udała się do Krakowa, gdzie przeszła okres formacji duchowej pod kierunkiem ojców jezuitów.

24 października 1923 roku otwarła na Prądniku Białym pierwszy dom Katolickiego Stowarzyszenia dla pogłębienia życia religijnego ku czci Przenajświętszej Duszy Chrystusa Pana. Stowarzyszenie prowadziło ochronkę dla opuszczonych dzieci, punkt katechetyczny, punkt opatrunkowy i kuchnię dla biednych. W 1949 roku Stowarzyszenie zostało kanonicznie zatwierdzone jako Zgromadzenie Zakonne, a Zofia Tajber złożyła śluby zakonne, przyjmując imię Paula.

W 1959 roku przekazała swoje notatniki prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu, który ocenił je negatywnie. W 1960 roku wydano dekret, że przedstawionych przez nią praktyk nie można uznać za objawione, a rok później została zwolniona z funkcji przełożonej generalnej. Zmarła 28 maja 1963 roku w Siedlcu pod Krakowem. Pogrzeb prowadził bp Karol Wojtyła, który przewidział jej duchowe dziedzictwo.