Sławomir Piotr Jerzy Makaruk
Biografia
Sławomir Makaruk urodził się 22 lipca 1932 roku w Białej Podlaskiej. Po przeprowadzce do Torunia w 1945 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Pasję do latania odkrył w wieku 14 lat, rozpoczynając szkolenie szybowcowe w Aeroklubie Pomorskim.
Po maturze w Warszawie studiował na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera lotnictwa. Od 1954 roku pracował jako pilot doświadczalny w Instytucie Lotnictwa, prowadząc próby wielu typów szybowców, w tym prototypów PZL M-3 Pliszka.
Odnosił sukcesy w zawodach szybowcowych i balonowych, zdobywając m.in. Złotą Odznakę Szybowcową z trzema diamentami. Był aktywnym działaczem Aeroklubu Polskiego. Zginął tragicznie 20 kwietnia 1963 roku podczas badań drgań szybowca SZD-21 Kobuz-2, kiedy to doszło do urwania skrzydła w locie. Jego śmierć była wynikiem flatteru, a przyczyna niemożności opuszczenia kabiny nie została jednoznacznie wyjaśniona.